Informacja o zakazie mieszania wody z wodociągu z wodą z własnego ujęcia.

Informacja o zakazie mieszania wody z wodociągu z wodą z własnego ujęcia.

Zakład Gospodarki Komunalnej w Juchnowcu Kościelnym z siedzibą w Księżynie przypomina o zakazie mieszania wody z wodociągu z wodą z własnej studni głębinowej. Aby móc korzystać z obu tych źródeł w jednym domu trzeba spełnić takie warunki, by woda wodociągowa nie uległa zanieczyszczeniu. Woda wodociągowa jest oczyszczona, uzdatniona i musi spełniać wymagania stawiane wodzie do picia. Ponieważ korzysta z niej wielu ludzi, musi być stale kontrolowana i zabezpieczona przed skażeniem wskutek np.:

– korozji lub erozji rur i rozpuszczania się w wodzie składników nagromadzonych w rurach;

– zanieczyszczenia w trakcie remontu rurociągu lub podłączania nowych przyłączy do sieci wodociągowej;

– zassania zanieczyszczeń lub bakterii z instalacji domowych do instalacji wodociągowej. Może się tak zdarzyć np. w następstwie spadku ciśnienia wody w rurach, tworzy się bowiem wówczas podciśnienie powodujące zmianę kierunku przepływu wody.

Woda ze studni miewa różny skład i bywa zanieczyszczona różnymi związkami mniej lub bardziej szkodliwymi dla ludzi. Ponieważ pobierana jest na potrzeby danego gospodarstwa domowego, zakres jej kontroli i uzdatniania zależy od decyzji jego właścicieli. Nie ma więc pewności, że ta woda, która płynie ze studni do domowych kranów jest zawsze dobrej jakości.

W domach, których właściciele chcą korzystać i z wody wodociągowej i z wody ze studni trzeba tak wykonać instalację, by woda studzienna nie mogła się mieszać z wodociągową oraz by ta z instalacji domowej nie cofnęła się do sieci – mogłoby to bowiem spowodować skażenie w niej całej wody. Zgodnie z przepisami instalacja w domu musi być wykonana tak, by zachowana była pustka powietrzna uniemożliwiająca kontakt wody wodociągowej ze studzienną. Rozwiązania mogą być różne:

Instalacja dualna. Polega na tym, że do części urządzeń (np. umywalek, zlewozmywaka, natrysku czy wanny) doprowadza się osobnymi rurami wodę z wodociągu, a do innych urządzeń (np. misek ustępowych, pralki, kranu ogrodowego itp.) odrębnymi rurami – wodę ze studni. Takie rozwiązanie jest najdroższe inwestycyjnie, bo wymaga rozprowadzenia zwiększonej ilości rur. Pozwala jednak zaoszczędzić na wydatkach na wodę w trakcie eksploatacji, gdyż zużywające duże jej ilości urządzenia domowe, a także ogród będą zasilane niemal „za darmo”.

Zasilanie z zastosowaniem zbiornika. Woda z obydwu źródeł jest doprowadzana do jednego wspólnego zbiornika i dopiero z niego pobierana do instalacji. Aby układ spełniał swoje zadanie, wyloty rur – zarówno doprowadzającej wodę z wodociągu, jak i tej z wodą studzienną – muszą znajdować się powyżej najwyższego poziomu wody w zbiorniku. Między jej zwierciadłem a wylotami rur musi być zachowana przerwa powietrzna, która będzie zabezpieczeniem przed przedostaniem się wody ze zbiornika do wodociągu.

Zagadnienia te reguluje norma PN-EN1717 pt. „Ochrona przed wtórnym zanieczyszczeniem wody w instalacjach wodociągowych i ogólne wymagania dla urządzeń zapobiegających zanieczyszczeniu przez przepływ zwrotny”.